'Café The Joker' 8 juli 2007 was het toen Jeroen Leenders, een doodgewone taxi- chauffeur in Antwerpen, voor het eerst op het podium stond. Die eerste keer was het al duidelijk dat, hoewel het materiaal op niet veel trekte en hij stijf stond van de zenuwen, zowel het publiek als Jeroen zelf er lol in hadden. Hij nam zich vanaf dan voor enkel verder te doen zolang de mensen en hijzelf er plezier aan beleefden.

Toen, die eerste keer in café The Joker, was het dat hij werd opgemerkt door het artiestenbureau '123 Comedy Club' die hem, verspreid over heel Vlaanderen, kennis liet maken met de kleinere en grotere podia. Jeroen maakte van die kans gretig gebruik om te experimenteren, te proberen en vooral af en toe 'op zijn gezicht te gaan'. Zo zocht hij zijn weg want je leert meer uit fouten dan uit successen.

Op 26 april 2008, nog geen jaar later na zijn eerste podium- ervaring, deed hij voorzichtig mee aan een eerste comedy- festival, de '123 Comedy Award', georganiseerd door Stef Van Poucke van '123 Comedy Club', waar hij de tweede plaats behaalde.

"Jeroens bijzondert kijk op de kwestie, maakt van zijn grappen vaak voltreffers....
...Bij dit alles neemt hij voldoende zijn tijd en plaatst hij zijn pointes op het juist. De zaal reageert dan ook enthousiast met welgemeend gelach." (Wittenond)

"Lijkt de absurde humor in Vlaanderen soms een modetrend te zijn geworden, dan oversteeg Leenders het niveau van alle-gekheid-op-een-stokje-nonsens met zijn mooi afgerond kortverhaal vol sluikse maatschappijkritiek." (De Morgen, 26 april 2008, door Liv Laveyne)

Op aanrade van Stef Van Poucke doet hij, op 26 mei 2008, mee aan 'Cabareteske' in Eindhoven. Het winnen van de 'gouden kabouter', de eerste prijs op dit festival, kreeg onverwacht grote media- aandacht in België die alles één versnelling hoger schakelde.

"De jury was enthousiast over de muzikaliteit van jouw preformance: je wisselende, goed getimede tempo, dictie, stemvolume, dat allemaal vervat in een geweldig gecomponeerde act met echt heel veel goede grapppen. De spanningsopbouw pakte je professioneel mee tijdens lachsalvo's. Je pakte het publiek professioneel in." (juryrapport Cabareteske)

Los van de Belgische media- aandacht ging hij niet enkel door Nederland met de 'Cabareteske- finalisten- tournee' ook werd hij opgepikt door 'TC- Management' in Eindhoven, die hem steeds vaker speelkansen gaf in de meer noordelijke lage landen. Hierdoor leerde hij stilaan zijn weg kennen in Nederland.

Ook zocht hij sindsdien gerichter wedstrijden en festivals uit, wat hem uiteindelijk in de finale bracht van 'Comedy Casino Cup 2009' op de nationale tv- zender 'Canvas'. Hij maakte daar stevig indruk op het publiek en de producers, want het volgende seizoen werd hij gevraagd om mee te doen in 'Comedy Casino 5'. Zo werd eveneens het iets bredere publiek zich bewust van de vaak scherpe en 'gevaarlijke' humor van Jeroen Leenders, want ook zijn stijl en materiaal kreeg steeds meer vorm.

Ondertussen bleef hij links en rechts in Nederland, bij gebrek aan in België, meedoen op comedy- festivals zoals 'Hecklers' in Utrecht en ook het 'Deltion Cabaret Festival' in Zwolle. Bij deze laatste ging hij naar huis met de tweede prijs, de '(Hulskamp Audiovisueel) Aanmoedigingsprijs'.

"Deze innemende Belg werd op nipte afstand tweede en dat leverde hem de welverdiende 'Aanmoedigingsprijs' op. Ondanks veel improvisatie, wist hij een samenhangend verhaal op de planken te zetten. Misschien juist daardoor ontstond er een prettige interactie met het publiek." (Juryrapport Deltion Cabaret Festival)

Met de overwinning op het 'Leids Cabaret Festival', georganiseerd door het theaterbureau 'Harry Kies', op 13 februari 2010 haalde hij de hoogste cabaret- titel der lage landen binnen. Veel meer kan een comedian niet doen in het nederlands en dat lieten de Belgische en Nederlandse media ook blijken door uitnodigingen in tv- programma's als 'De laatste show' op 'één' en 'Pauw en Witteman' op de Nederlandse openbare omroep 'Vara', uitvoerige artikels in vele dag- en weekbladen en tal van interviews op alle media- kanalen.

"Vanaf het moment dat Jeroen het podium opwandelt ben je verbaasd over het gemak waarmee hij daar staat. Een simpele hoi en aanmaning tot klappen... "Ja, klapt nog waar wah" maakt duidelijk dat hij weet wat hij daar komt doen. ...
Zijn ogenschijnlijke, kindersimpele uiteenzettingen nemen je mee naar zijn gedachtenwereld.

Jeroen gaat de zware onderwerpen niet uit de weg. ... De kracht om grote thema's vanuit puur menselijk opzicht te bekijken en dat ook nog nog eens op zeer virtuoze wijze te beschrijven, maakt dat Jeroen ons meeneemt in het universum waarin hij zich begeeft. Doordat het zijn observatie is, hoe absurdistisch of grof die soms ook is. Je gaat er in mee, omdat het zijn bijna naïeve manier is om de wereld te bekijken. Hij, die op cynische wijze, positief in het leven wil staan.

Jeroen heeft ook de kracht om het verhaal te laten ontstaan waar je bij zit. Het lijken soms invallen of zaken die passeren, maar hij weet ze dan op zo'n simpele en pure wijze volledig uit te diepen.

Verder begeleidt hij het publiek naar een lach, die een meligheid in zich heeft, waardoor het publiek nagenoeg alles van deze man slikt. Het geheel is ook een goeie mix van de manier waarop hij het verhaal vertelt en zijn lichaamstaal die dat volledig ondersteunt. En hij bezit ook de gave dat je zijn grappen gewoon niet kan navertellen. Jeroen moet je zelf gezien hebben.

Jeroen is een performer pur sang en redt zich nagenoeg uit elke situatie. Dat hebben we ook kunnen zien. De innerlijke noodzaak is bij Jeroen ruimschoots aanwezig. Er schuilt een gevaar bij deze man, je zit nooit helemaal comfortabel onderuitgezakt in je stoel. ..." (Juryrapport Leids Cabaretfestival)

" Bovendien durft hij risico's nemen, zoals ook nu weer door in de finale met totaal nieuw materiaal af te komen. Zijn los grof geschut van weleer is een strakke mitrailleur ..." (De morgen, 15 februari 2010, door Liv Laveyne)

"Jeroen Leenders won het tweeëndertigste Leids Cabaretfestival met een originele mix van absurdisme, humor, grofheid en cynisme, zonder in een zwart wereldbeeld te verdwalen." (Gooi – en Eemlander, editie Eemland, 15 februari 2010, door Dick Van teylingen)

"Niet na te vertellen, oordeelt de jury – en zo is het ook. Het is Leenders zelf, en niet zozeer de grap an sich, die hilarisch is." (Hp / De Tijd, 19 februari 2010)

"Zijn verhalen zijn soms zo absurd, dat het lijkt alsof hij het heeft uitgevonden. Met een grote lach verkondigt hij de verschrikkelijkste dingen. Deze Belg is echt gestoord." (Leidsch Dagblad, editie Rijn en Veenstreek)

"De cabaretier verbluft met zijn vlijmscherpe statements in combinatie met een achteloze presentatie.
...
Juist door zijn naïeve kijk en vrolijke, losse presentatie pikt het publiek veel van Leenders en gaat het mee in zijn harde grappen." (Volkskrant, 15 februari 2010, door Merijn Henfling)

Sindsdien tourt hij, samen met Emilio Guzman en Bart Cannaerts, door heel Nederland in de 'Leids- cabaret- festival- finalisten- tournee'. Een tournee van veertig optredens die over heel Nederland volle zalen trekt.

"Als Leenders na zo'n drie kwartier af moet sluiten, lijkt het of hij net begonnen is. Praten is zijn tweede natuur." (Witte Weekblad, editie Leiden Noord, 24 maart 2010, Sandra Van Beest)

Ondertussen werkt hij, in samenwerking met de Arenbergschouwburg, aan zijn eigen avondvullend programma, "Sorry, ik ben Jeroen Leenders", waarvan hij dit voorjaar enkele try- outs speelt om de puntjes op de 'i' te zetten, maar ook niet te nauwkeurig. Dit quasi anderhalf uur lang Jeroen Leenders, zal dit najaar in première gaan in de 'Arenberg Schouwburg' in Antwerpen.

En verder?
Zolang hijzelf en het publiek er plezier aan beleven, blijft hij spelen.
Zo is het ooit begonnen en zo is het ook gebleven.